ağaç yaprakları

n. foliage
* * *
foliage

Turkish-English dictionary. 2013.

Look at other dictionaries:

  • ağaç kavunu — is., bit. b. 1) Turunçgillerden, Akdeniz ülkelerinde yetişen, taç yaprakları mavimsi pembe, küçük bir ağaç (Citrus medica) 2) Bu ağacın iri bir limon görünüşündeki buruşuk kabuklu yemişi …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • GUSA' — Sel köpüklerine karışmış çürük ağaç yaprakları tortusu, köp …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • GAYNA — Yaprakları çok olan yaş ağaç …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • kütük — is., ğü 1) Kalın ağaç gövdesi Etrafına gölge salmayan, yemiş vermeyen hangi kütük baltadan kurtulur? H. E. Adıvar 2) Kesilmiş ağaç gövdesi Kenara iri zeytin kütükleri istif edilmişti. R. H. Karay 3) Kesimden sonra ağaç gövdesinin toprakta kalan… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • ban ağacı — is., bit. b. 1) Asya nın tropik bölgelerinde ve Afrika nın kuzeyinde yetişen, yaprakları telek damarlı, çiçekleri salkım durumunda, meyvesinden kokusuz bir yağ elde edilen ağaç (Moringa oleifera) 2) Sepetçi söğüdü …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • defne — is., bit. b., Rum. Defnegillerden, yaprakları güzel kokulu ve yaz kış yeşil olan bir ağaç, develik (Laurus nobilis) Birleşik Sözler defneyaprağı defne yaprağı defne yağı Arabistan defnesi yaban defnesi …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • ebegümeci — is., bit. b. Ebegümecigillerden, çiçekleri ilaç, yaprakları sebze olarak kullanılan, kendiliğinden yetişen çok yıllık ve mor çiçekli bir bitki (Malva siylvestris) Birleşik Sözler ağaç ebegümeci Yahudi ebegümeci …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • hurma ağacı — is., bit. b. Palmiyegillerin eski çağlardan beri Kuzey Afrika da kültürü yapılan, gövdesi uzun, yaprakları büyük ve dikenli bir ağaç (Phoenix dactylifera) …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • iğ ağacı — is., bit. b. Ana yurdu Asya nın dağlık bölgeleri olan, bazı türlerinde yaprakları kışın dökülen, odunu tornacılık ve kaplamacılıkta kullanılan, kömürü ile kara kalem resim yapılan küçük bir ağaç (Euonymus) …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • incir — is., bit. b., Far. encīr 1) Dutgillerden, asıl yurdu Akdeniz kıyıları olan, yaprakları geniş dilimli bir ağaç (Ficus carica) 2) Bu ağacın yaş veya kuru olarak yenilen etli, tatlı yemişi, ballıdarı Birleşik Sözler incir kuşu kuru incir lop incir… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • karanfil — is., bit. b., Ar. ḳaranful 1) Karanfilgillerden, güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi (Dianthus caryophyllus) 2) Mersingillerden, Molük adalarında, Filipinler de ve Hindistan da yetişen ve yaprakları sürekli yeşil kalan bir ağaç… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.